|
|
|
|
|
|
|
|
| Naam: | J. Schinkelshoek |
|
| Functie: | Lid Tweede Kamer (CDA) |
|
| Omschrijving: |
Na zijn baan als parlementair verslaggever bij het Reformatorisch Dagblad was Schinkelshoek werkzaam als politiek adviseur en poltitiek commentator. Hij was zeven jaar hoofdredacteur van de Haagsche Courant, om daarna directeur communicatie van de Rabobank Groep te worden. Vanaf 2006 zit Schinkelshoek voor het CDA in de Tweede Kamer. |
|
|
|
Te groot voor het servet |
|
| 09-01-2008
| door : J. Schinkelshoek
| Categorie: Politiek
|
|
0 |
|
|
Nee, ik lig niet de halve dag op strand op Curaçao. M’n zwempartijen beperken zich nog steeds tot een frisse duik in diepblauwe Caribische Zee vlak na zonopgang. Zelfs ben ik nog niet erg gebruind.
Na het afblazen van het parlementaire overleg met de Antillen -maandag ontzegden de Antilliaanse Staten mijn omstreden collega Hero Brinkman de toegang tot het parlementsgebouw, reden voor de Nederlandse parlementaire delegatie om weg te blijven- hebben mijn collega’s uit de Eerste en Tweede Kamer en ik het drukker dan ooit.
Op onze Antilliaanse collega’s na wil iedereen met ons praten, lijkt het wel. Ministers, gedeputeerden, ambtenaren, maatschappelijke groeperingen - jan-en-alleman meldt zich. Sinds over het eiland de mare gaat dat we een paar uur over hebben, worden we bijna letterlijk bestormd. De eerste bedankjes hebben we al moeten verkopen: te druk…
Neem gisteren, the day after the day before. Na een sprankelend bezoek aan de Antilliaanse marinebasis Parera -ook uitvalshaven voor de kustwacht- hebben we gesproken met een minister, een bankpresident en een clubje vertegenwoordigers van de financiële sector. Voor vandaag staan gesprekken met de top van justitie, de minister van onderwijs, de ombudsman en het hotelwezen op het programma.
En natuurlijk zit Hero Brinkman, onze gewraakte collega, overal bij.Dit onverwachte, ingelaste rondje over het eiland levert niet alleen een scherper beeld op van hoe het werkelijk reilt en zeilt dan de taaie debatten met onze collega-parlementariërs. Het geeft ook -en dat is minstens zo belangrijk- een goed inzicht in het echte probleem van Curaçao: een eiland dat de handen zo vol aan zichzelf heeft dat het eenkennig begint te worden.
Natuurlijk is het na een dag te vroeg om conclusies te trekken. Maar steeds meer dringt zich de indruk op dat Curaçao diep en diep verscheurd is. Het weet niet goed wat het wil. Het ontbreekt het aan richtingsgevoel.
Te groot voor het servet, te klein voor het tafellaken?
Moet je je vastklampen aan Nederland en alles wat Nederlands is? Of kies je voor een zelfbewuster, zelfverzekerder opstelling, gebaseerd op eigen kracht? Die twee zielen botsen in de borst van Curaçao.
Die tastende dubbelzinnigheid maakt de discussie over de staatkundige toekomst van Curaçao ook zo troebel. Zeker bezien door een Nederlandse bril. Is de afspraak om het Antilliaanse staatsverband te ontbinden vooral een opmaat naar een autonoom Curaçao? Of wordt het eiland juist veelmeer ingepast in het Koninklijk der Nederlanden?
Van bijna elke Curaçaoënaar krijg je een ander antwoord.
Neem minister Duncan (staatkundige hervorming). Hij wond er gisteren tegenover ons geen doekjes om: ‘Het is een duw in de richting om het vooral zelf te doen. En als ik val, helpen jullie me op te staan.’
Vanuit de financiele sector kwam precies het tegenovergestelde geluid: ‘Het is prima dat Curaçao een zelfstandige status krijgt. Maar dat moet natuurlijk wel gepaard gaan met versterkt toezicht, met name financieel. Hopelijk stelt Nederland ons niet teleur.’
En ’s avonds, tijdens een ontvangst bij de Nederlandse vertegenwoordiger, kreeg ik eenzelfde palet aan uiteenlopende antwoorden.
‘Misschien weten we nog niet zo goed wat we willen’, zei een Curaçaos politicus tegen me, verontschuldigend.
In de loop van de dag begin ik steeds meer te begrijpen waarom het Antilliaanse parlement het debat met de Nederlandse parlementaire delegatie over de toekomst van Curaçao uit de weg is gegaan. Maar ons bezoek wordt er wel des te productiever van.
Willemstad, 8 januari 2008
Foto1: De Nederlandse parlementaire delegatie bezoekt de Curaçaose marinebasis Parera, tevens uitvalshaven voor de Antilliaanse kustwacht.
Foto 2: Enkele parlementariërs gaan te water: ikzelf, Mirjam Sterk (CDA en Attje Kuiken (PvdA).
Foto 3: Weleens de grote brug van Willemstad van onderen gezien?
|
| Foto(s) bij dit artikel: |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
