|
|
|
|
|
|
|
|
| Naam: | J. Schinkelshoek |
|
| Functie: | Lid Tweede Kamer (CDA) |
|
| Omschrijving: |
Na zijn baan als parlementair verslaggever bij het Reformatorisch Dagblad was Schinkelshoek werkzaam als politiek adviseur en poltitiek commentator. Hij was zeven jaar hoofdredacteur van de Haagsche Courant, om daarna directeur communicatie van de Rabobank Groep te worden. Vanaf 2006 zit Schinkelshoek voor het CDA in de Tweede Kamer. |
|
|
|
‘Verhit partijtje’ op Curaçao |
|
| 08-01-2008
| door : J. Schinkelshoek
| Categorie: Politiek
|
|
3 |
|
|
‘Weet je wat het verschil is tussen politiek in Nederland en op Curaçao?’, legde de scherpzinnige Curaçaose schrijver Boelie van Leeuwen me jaren geleden al eens uit. ‘Jullie schaken, wij spelen domino. Jullie berekenen je kansen, wij leven ons gepassioneerd uit. Dat levert steevast vreemde, verhitte spelletjes op…’
Gisteren was Willemstad, hoofdstad van de Nederlandse Antillen, weer eens het schouwtoneel van zo’n curieus, bijna adembenemend partijtje tussen Curaçao en Nederland te zien. Terwijl de ene kant nuchter, rationeel en berekenend een uitweg zocht voor het hoogopgelopen conflict over het PVV-kamerlid Hero (‘uitverkoop’) Brinkman, liet de andere kant z’n emoties over diens ‘denigrerende, vernederende uitlatingen’ over Antilliaanse toestanden de vrije loop.
Als lid van de Nederlandse parlementaire delegatie zat ik er bij en keek er met groeiende verbijstering na. Hoe kunnen zaken zo uit de hand lopen? Hoe kunnen mensen elkaar zo missen? Hoe kun je zo langs elkaar heen praten?
Ik heb er een kater aan overgehouden.
Twee verliezers maakten gisteravond in Willemstad een sombere balans op: de toch al kwetsbare, kribbige verhoudingen binnen het Koninkrijk der Nederlanden zijn verslechterd, op weg naar grotere zelfstandigheid heeft met name Curaçao zich een slechte dienst bewezen, Nederland heeft in de West opnieuw een blauwtje opgelopen.
Wat de effecten op langere termijn zijn, laten zich moeilijk voorspellen. Maar twee dingen staan vast: het is een nieuwe druppel in de overvolle emmer van Curaçaose ergernis, frustraties en woede over Nederland èn het zal in Nederland de anti-Antilliaanse stemming in de hand werken.
Tel uit je winst.
Eigenlijk is er maar één winnaar: de partij van Geert Wilders, die al een tijdje systematisch bezig is de eilanden van de Nederlandse Antillen (‘een grotendeels georganiseerde boevenbende’) zwart te maken. Inspelend op Nederlandse onderbuikgevoelens dat het er ‘een grote puinhoop’ annex ‘bodemloze put’ is, denken ze er garen bij te spinnen.
Dat weten ze op de Antillen toch ook, denk je. Curaçao kan op de vingers uitrekenen dat een al te heftige uitval averechts werkt? Dat het alle Nederlandse vooroordelen zal versterken?
Volgens de gangbare Hollandse calculatie zullen de Antillen het daarom vast en zeker zo scherp niet spelen. Natuurlijk zou Brinkman het vuur aan de schenen worden gelegd, natuurlijk zou hij de wind van voren krijgen. Maar Curaçao zal wel zo slim zijn om niet de complete Nederlandse delegatie tegen zich in het harnas te jagen. Nee, ze zullen het incident juist aangrijpen om zich te verzekeren van extra steun van overgrote meerderheid van het parlement.
Toch?
Dat was te Nederlands gedacht, bleek gisteren. Wat wij onderschatten was de explosieve emotionele uitwerking van wat Brinkman had gezegd. Hij had niet zo maar op snelle onafhankelijkheid aangedrongen. Nee, het kamerlid had aangekondigd de eilanden via www.markplaats.nl te willen verkopen. Alsof de Antillen eigendom van Nederland was. Alsof de slavernij nog niet was afgeschaft…
Tegen die hoogopklotsende golven van emotie (‘kwetsend’, ‘grievend’, ‘beledigend’, ‘vernederend’) -het werd sinds de aankomst van de parlementaire delegatie in de West met de dag heftiger- legde de Hollandse nuchterheid het gistermorgen uiteindelijk af: er zou geen woord met het Nederlandse kamerlid worden gewisseld. Sterker nog: hij was niet welkom in het Antilliaanse parlement. Zonodig ‘met behulp van de sterke arm’ zou hij worden er uit worden gezet.
Dat was niet minder dan een oorlogsverklaring.
Zoiets kon de Nederlandse delegatie zich natuurlijk niet laten aanleunen. Een onafhankelijk volkvertegenwoordiger de mond gesnoerd, geboycot, als oud vuil behandeld? Delegatieleider Willibrord van Beek (VVD) trok de enige conclusie die een delegatieleider in zo’n situatie kan trekken: wie aan Brinkman komt, komt aan de hele parlementaire delegatie. ‘We laten niet toe dat onwelgevallige meningen worden weggedrukt.’
Boelie van Leeuwen –hij overleed een paar maanden geleden– zou het verhitte partijtje op een- en hetzelfde bord schouderophalend hebben gadegeslagen. ‘Jullie leren het nooit’, zei hij toentertijd al. ‘Net zo min als wij.’
Willemstad, 7 januari 2008
Foto 1: De vlaggen van de Nederlandse Antillen, Nederland en Curaçao wilden gisteren niet erg wapperen.
Foto 2: Voor het hotel Avila in Willemstad, waar de Nederlandse parlementaire delegatie onderdak heeft gevonden.
Foto 3: Avila is een hotel dat rust uitademt, tropische rust.
|
| Foto(s) bij dit artikel: |
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
Naam: johan snel
08-01-2008 | 10:36
|
|
 |
|
|
|
|
Goede Jan,
Prachtig weblog, complimenten. Ook doet het me goed dat je Boeli van Leeuwen hoog houdt - een rechtvaardige. (Ooit noemde ook Eimert van Middelkoop de boeken van Boeli - jullie zijn in het Haagse dus met z'n tweeën).
Maar de delegatie had wel degelijk openlijk afstand moeten van Brinkman. Het zou de democratie juist sieren wanneer ook een "onafhankelijk volkvertegenwoordiger" die zijn positie gebruikt voor wangedrag, daarvan de gevolgen ondervindt. |
|
|
|
|
|
Naam: Jan Schinkelshoek
09-01-2008 | 12:51
|
|
|
|
|
|
|
| Amice, Dank voor je complimenten. Ik ben het met je eens: Boelie van Leeuwen zou in Nederland meer gelezen moeten worden. Met name in Den Haag. Al was het alleen maar om Curacao beter te begrijpen.Onze delegatie heeft er van meet af aan geen misverstand over laten bestaan dat wij de opvattingen van Wilders, Brinkman en de PVV niet delen. Daarvoor behoef je niet terug te grijpen op de Handelingen van de Tweede Kamer. Lees er alleen maar mijn weblogs op naar. Maar ook jij bedoelt toch niet dat je een onafhankelijk, gekozen volksvertegenwoordiger de mond wilt snoeren? Dat het onbestaanbaar hem de toegang tot uit6gerekend een parlementsgebouw te ontzeggen? Groet, uit Curacao. Jan Schinkelshoek |
|
|
|
|
|
Naam: Johan Snel
09-01-2008 | 22:28
|
|
|
|
|
|
|
Amice inderdaad!
"Maar ook jij bedoelt toch niet dat je een onafhankelijk, gekozen volksvertegenwoordiger de mond wilt snoeren? Dat het onbestaanbaar hem de toegang tot uit6gerekend een parlementsgebouw te ontzeggen?"
Welnu, die stelling lijkt me discutabel. Ik geloof niet in de onschendbaarheid van volksvertegenwoordigers (wel van de volksvertegenwoordiging) en erger me sowieso aan de kostbare beveiliging van enkelen die hun parlementaire privileges ernstig misbruiken. In de VS zouden Wilders en Brinkman geen publieke beveiliging ontvangen; in vrijwel geen enkel land, overigens.
De toegang tot een parlementsgebouw ontzeggen - dat lijkt me nu juist het recht van een volksvertegenwoordiging, ja. Velen wordt in Europese landen de toegang tot parlementen ontzegd (Loekasjenko, bijv.)
Mijn bezwaar geldt vooral de neiging, hate-speech te willen legitimeren met een beroep op de vrijheid van debat, vrijheid van meningsuiting, e.d. Dat is namelijk exact het argument dat in de Franse Derde Republiek en in de Weimarrepubliek met succes door antisemieten is gebruikt. Wilders en de zijnen (geen democratische partij overigens) vertonen verbluffende parallellen met de Franse antisemitische beweging in de jaren 1890.
We zouden een kleine les kunnen leren en onze mores weer eens afstemmen. Een simpel begin is de kieswet aanpassen: alleen democratische partijen in de volksvertegenwoordiging. En dan opnieuw afspraken maken over hate-speech en de schending van de heiligheid van anderen (en vooral minderheden). (Enkel de privaatrechtelijke bepalingen blijken onvoldoende, mogen we vaststellen).
Kumindá di Hulanda, js |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
