|
|
|
|
|
|
|
|
| Naam: | J. Schinkelshoek |
|
| Functie: | Lid Tweede Kamer (CDA) |
|
| Omschrijving: |
Na zijn baan als parlementair verslaggever bij het Reformatorisch Dagblad was Schinkelshoek werkzaam als politiek adviseur en poltitiek commentator. Hij was zeven jaar hoofdredacteur van de Haagsche Courant, om daarna directeur communicatie van de Rabobank Groep te worden. Vanaf 2006 zit Schinkelshoek voor het CDA in de Tweede Kamer. |
|
|
|
Rustdag op Curaçao |
|
| 07-01-2008
| door : J. Schinkelshoek
| Categorie: Politiek
|
|
0 |
|
|
‘In Christus is noch west noch oost,
In Hem noch zuid noch noord,
één broederschap rust in Zijn troost,
één wereld in Zijn Woord.’
Tijdens de slotzang van de protestantse kerkdienst, gistermorgen staande gezongen in de Emmakerk op Curaçao, liep me, eerlijk gezegd, een rilling over de rug: zo ver van huis en haard wordt er in onze taal gepreekt, uit ons liedboek gezongen en uit onze bijbel gelezen.
Al heel wat keren ben ik in de loop der jaren op Curaçao geweest. En telkens ga er ’s zondags ter kerke. Niet in de laatste plaats omdat het zo’n bijzonder, onbeschrijflijk gevoel geeft om onder on-Nederlandse omstandigheden -een hete zon, een stevige passaatwind, openstaande ramen en deuren- in het Nederlands te horen preken, lezen, zingen en bidden.
Gisteren ging het bijna mis.
Als lid van de Nederlandse parlementaire delegatie -we hebben de rustdag in acht genomen- meldde ik mij op tijd, om half tien, bij de karakteristieke kerk in Fort Amsterdam, zeg maar de oude koloniale kerk van Curaçao. Maar die Fortkerk bleek die ochtend gesloten. Net als een oude, gerimpelde Curaçaose mevrouw (‘Ja, mijnheer, ik ben hier ruim tachtig jaar geleden gedoopt’) was ik door de krant op het verkeerde been gezet. Gelukkig bood zij mij een lift aan naar de andere protestantse kerk van Curaçao, de Emmakerk.
Waar de Fortkerk van oudsher de kerk van de gouverneur, de Curaçaose elite en de ‘blanke protestanten’ was, werd de Emmakerk -tegenover Emmastad- de kerk voor de mensen die door Shell vaak voor een paar jaar naar de olieraffinaderij op Curaçao werden uitgezonden.
De kerkdienst in de Emmakerk was misschien niet zo’n aangrijpende dienst als in de Fortkerk, maar wel zo bijzonder. Alleen al door de gemoedelijke sfeer: warm-protestants. De preek van ds. Afke Boezewinkel over Drie Koningen, zoals in de moderne liturgie de Wijzen uit het Oosten worden genoemd, had een actuele inslag. Het was een aansporing om verder te kijken dan de eigen, beperkte horizon. Eigen berekeningen te laten varen en je te laten leiden door het licht, het Licht van Bethlehem. Zonder het met zo veel woorden te zeggen, riep de dominee bijna en passant op tot bezinning in het oplopende conflict tussen de Nederlandse en Antilliaanse delegatie.
De scherpe kritiek van mijn collega Brinkman (één van Wilders’ fractiegenoten) op de Antillen -‘een georganiseerde boevenbende’- heeft zo veel emoties veroorzaakt, emoties die sinds onze aankomst op Curaçao zo hoog zijn opgelopen dat het serieus de vraag is of het parlementaire overleg maandag zal kunnen beginnen.
Een dag eerder, op zaterdag, klonk eenzelfde soort bezorgdheid over de politieke turbulenties door tijdens een dienst in Mikvé Israel-Emanuel synagoge. Die monumentale synagoge in het midden van Willemstad installeerde op de sabbath een nieuw bestuur (‘directiva’). Dat was voor de voorganger aanleiding om het grote belang van ‘leiderschap’ te benadrukken, nodig als het is om impasses te doorbreken. Binnen en buiten de politiek.
Dat klonk bijna vanzelfsprekend in een synagoge, de oudste van het westelijk halfrond, die van zichzelf het levende bewijs van verdraagzaamheid en respect is. Het is de plek waar vervolgde Portugese joden al heel spoedig na de Nederlandse verovering van Curaçao (1634) letterlijk onderdak vonden.
Daarom wordt nog steeds -ook zaterdag weer- gebeden voor ‘Sua Majestade Beatrice, Raina dos Paises Baixos’, het koninklijk huis, regering en parlement: in het Portugees. ‘In dat gebed’, legde een van de voorgangers mij uit, ‘klinkt tot de op dag van vandaag de erkentelijkheid van de grondleggers van de synagoge door.’
Ook dat bijzonder trekje van Curaçao realiseerde ik me een dag later tijdens het slotgezang in de Emmakerk:
‘Laat zuid en noord nu zijn verblijd,
Hem prijzen west en oost.
Aan Christus hoort de wereld wijd,
In Hem is zij vertroost.’
Willemstad, 6 januari 2008
Foto 1: De Emmakerk.
Foto 2: De Fortkerk, de oudste protestantse kerk van Curaçao in Fort Amsterdam.
Foto 3: De Mike Israël-Emanuel synagoge in het centrum van Willemstad.
|
| Foto(s) bij dit artikel: |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
